Lazy mindfull sunday

Zondag, ik hou van deze dag. Het is een dag waarop je rustig aan kunt doen, waarin je niet gehinderd bent door tijd of dingen die moeten. Over het algemeen kan je zelf bepalen wat je op deze dag doet. Bij ons in het dorp een stukje verderop is alleen de bakker op zondag open. Je kunt er lekkere chocoladebroodjes en croissants kopen.

Na een heerlijk ‘frans’ ontbijt ga ik met de hond wandelen. Het is aangenaam warm en er staat een briesje. Lekker wandelweer. Ik voel door het briesje de zon op m’n huid. Ik voel de grond onder m’n voeten, door de zool van m’n kaplaarzen heen waar ik met blote voeten in loop. Het terrein af naar de weg, loop ik afwisselend op steen en gras. Steen voelt hard en het loopt niet altijd gemakkelijk. Het is maar net hoe je voet op een steen belandt. Het gras daarentegen voelt zacht, het beweegt mee en ik voel het onder m’n voeten veren. We bereiken de weg. Het asfalt loopt hard, het veert niet, maar loopt wel heel gelijkmatig. De adembeweging is rustig, diep en gelijkmatig. We lopen eerst naar beneden, naar de rivier. Met open zintuigen laat ik de omgeving tot me komen. Ik speur niet, maar kijk wat mijn aandacht vangt. Ik zie een prachtige vlinder die zich gewillig van dichtbij laat fotograferen. Wat een kado! Ik bedank de vlinder en loop verder. De wilde bloemen in de berm bewegen sierlijk op het briesje. Het is mooi om te zien hoe planten op hun omgeving reageren. Ze zijn zichzelf, uit zichzelf doen ze ‘niets’. Ze reageren op factoren van buitenaf, ze groeien door de warmte en het licht van de zon, blijven fris en fruitig met het vocht van de ochtenddauw of regen, bewegen mee op de wind. Desondanks zijn ze zichzelf. Fantastisch! Ik kan nog zo veel van de natuur leren 😉

En dan lopen we de heuvel op! De adem is niet meer diep. Integendeel, die komt steeds hoger en gaat sneller. Pfff…Ik voel m’n benen. Ik merk op dat het omhoog lopen me beter af gaat dan drie weken geleden. Hmmm, m’n conditie gaat dus gestaag vooruit 🙂 Heel bewust blijf ik met m’n aandacht bij het lopen en de adembeweging. Stap voor stap klimmen we omhoog. Ik loop in de schaduw, wat helemaal niet erg is met het klimmen, en ervaar het briesje nu als fris. De weg wordt allengs minder steil, de adem reageert en komt lager en al gauw vangen vlinders m’n aandacht. Kleine, en lichtbruin van kleur, lijken alleen vlak boven het gras te fladderen. Ze komen niet hoger dan het gras lang is. Terwijl de witjes het juist hogerop zoeken. Ze fladderen speels om elkaar heen en landen op takken of bladeren. Geboeid blijf ik staan kijken naar dit mooie schouwspel. De hond wacht geduldig en gaat er bij zitten.

We lopen verder, het bos uit. Ik voel de zon door het briesje op m’n huid. Heerlijk! Het uitzicht wordt weidser. In de berm zie ik verschillende berenklauwen. Die had ik nog niet eerder gezien…? Ze zijn nog in ontwikkeling, de bloemen zijn in de knop, de schermen zijn al gevormd.

Het leuke van teruglopen is dat we de heuvel af gaan 😉 Ik pas m’n snelheid aan en loop relaxed terug. Ik voel de zon, het briesje en de grond onder m’n voeten. De adembeweging is rustig, diep en gelijkmatig. Met open zintuigen laat ik de omgeving tot me komen. Ik speur niet, maar kijk wat m’n aandacht vangt. De vlinders fladderen, de varens en andere planten bewegen sierlijk op het briesje. Ik ben ontspannen, ik ben mezelf en toch één met de omgeving.

Thuisgekomen ga ik op de veranda zitten. Met een kop kruidenthee op een schommelstoel zitten mijmeren. Ik kijk wat m’n aandacht vangt, een gedachte, de bloemen, vlinders… Ik hou van zondag. Lazy, mindfull zondag.

 

        

Lazy mindfull sunday
Tagged on: