De viering van het licht, een natuurlijke traditie

In lang vervlogen tijden stond de mens dicht bij de natuur. De mens realiseerde zich dat hij afhankelijk was van de natuur, van de zon, de maan en de regen. Zonder licht en water geen oogst! Deze afhankelijkheid en de diepgewortelde wens om te overleven, hebben vieringen en rituelen voortgebracht die een wezenlijk onderdeel zijn van de natuurreligie. Een heleboel van die vieringen en bijbehorende rituelen zijn nog steeds actueel.

Met een ritueel kun je uiting geven aan emoties. Ze helpen bij het verwerken van verdriet, geven moed bij angst, vertrouwen bij onzekerheid, dragen bij aan (het verhogen van) vreugde, of geven hoop. In de loop der tijd zijn veel rituelen verloren gegaan. We zijn de wereld om ons heen steeds beter gaan begrijpen en beheersen. Naarmate we de dingen in het leven meer en meer kunnen verklaren, verdwijnt het belang van een ritueel naar de achtergrond. Desondanks hebben rituelen niets van hun waarde verloren. Ook vandaag de dag geven zij houvast. We leven in een wereld waarin het fundament onder onze voeten is weggeredeneerd. De tijdgeest van het ontmantelen, van zaken aan de kaak stellen, van de ontzuiling, geeft chaos. Uit deze chaos kan een andere ordening ontstaan, we kunnen het leven naar een hoger plan brengen.

Een week of twee geleden ontving ik een berichtje van een cursist: “Monica, Bernardine en ik zullen Lichtjesavond missen.” In mijn yogastudio in Nederland vierden we elk jaar op of rond 21 december met Lichtjesavond de winter zonnewende. In lang vervlogen tijden vierde men met de winter zonnewende dat het licht de duisternis had overwonnen. In Scandinavië viert men dat tot op de dag vandaag met veel kaarslicht. De dagen worden weer langer en de nachten korter. De energie die zich diep in de aarde heeft teruggetrokken, gaat weer omhoog richting het licht. De natuur komt na een periode van rust, langzaam aan tot leven. Wanneer de sneeuwklokjes boven de grond komen weet je dat het voorjaar in aantocht is.

Het eind van het jaar is een mooi moment om eens stil te staan bij het afgelopen jaar. Wat laat je achter je en wat neem je mee naar het nieuwe jaar? Met Lichtjesavond werd met meditatie, mindfulness en mantra’s de geest tot rust gebracht en wanneer het lawaai in het hoofd verstomd is, kun je zien wat er écht toe doet. Deelname was gratis en een vrijwillige donatie voor het goede doel zeer welkom. De gehele opbrengst was steevast bestemd voor kleinschalige projecten die kansarme kinderen mogelijkheden bieden om zich te ontwikkelen. Immers, kinderen zijn de toekomst. Een vredige samenleving valt of staat met de ontwikkeling van het kind. Waar voeden we het kind mee? Met oorlog, armoede, honger, angst, onveiligheid? Of met stabiliteit, zelfstandigheid, zelfverzekerdheid, zelfredzaamheid? Met het bijeen gebrachte bedrag hopen we een lichtpuntje in het leven van kansarme kinderen te zijn. Op het berichtje kon ik niet anders reageren dan met: “Ik ook! […] De bijzondere sfeer van deze avonden laat zich niet of nauwelijks verwoorden.”

Het ritme van de seizoenen en de viering daarvan, brengt ons in contact met de natuur en met ons natuurlijke bewustzijn. Deze beleving heeft naast een fysieke, ook een geestelijke kant. De gebeurtenis geeft ons inzicht, het geeft te (over)denken. Het maakt ons bewust van de verschillende fases, van de verschillende stadia in het leven. Wanneer we stilstaan bij de dood, worden we ons bewust van het eindige, wanneer we dankbaar zijn voor de oogst, worden we ons bewust van hetgeen we gezaaid hebben. Een slechte oogst leert ons met frustratie of onvoorziene omstandigheden omgaan, het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Op dit moment heerst er chaos in de wereld omdat de mens op drijfzand leeft. De tijdgeest heeft de samenleving fundamenteel aan het wankelen gebracht en creëert daarmee ruimte  voor iets anders. Een nieuw fundament waarop gebouwd kan worden. Hoe zou de wereld er uit zien wanneer we bewuster met de natuur leven en dichter bij ons natuurlijk bewustzijn? En kunnen de oeroude tradities ons daarbij helpen? Ik ben er van overtuigd dat ze ons op een hoger plan kunnen brengen. Laten we eens beginnen met de viering van het licht op 21 december. Doe je mee? Steek een kaars aan op deze kortste en donkerste dag van het jaar. Realiseer je dat de energie weer omhoog richting het licht gaat. Breng dan de aandacht naar binnen en ga eens voor jezelf na wat er voor jou écht toe doet.

Alle goeds gewenst in het nieuwe jaar.

 

De viering van het licht, een natuurlijke traditie

4 thoughts on “De viering van het licht, een natuurlijke traditie

  • 19 december 2018 at 22:16
    Permalink

    Wat een mooie lezing over lichtjesavond. Inspirerend en uitnodigend om mijn eigen lichtjesavond te beleven. Bedankt !!
    Voor jou en je man vreugdevolle feestdagen en tot ziens in 2019.
    Wintergroet Christina

  • 20 december 2018 at 14:16
    Permalink

    Wat fijn dat het je inspireert Christina. Ik wens je een fijne lichtjesavond en mooie inzichten.
    Ik zou het erg leuk vinden om je volgend jaar te zien.
    Liefs,
    Sanja

  • 21 december 2018 at 21:30
    Permalink

    En zo toch een beetje in de sfeer van lichtjesavond. Heel fijn. Dank je wel Sanja!

  • 23 december 2018 at 00:14
    Permalink

    Wat fijn dat het iets voor je betekent Bernardine.

Geef een reactie